نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم

چه سازد با دل دریا کش من تلخی عالممکرر بحر را در کاسه گرداب خود کردم

ندارد خواب عاشق ورنه من افسانه عالمبه کار چشم بیدار و دل بیخواب خود کردم

از آن است تاج شاهان پایتخت اعتبار منکه از دریا قناعت چون گهر با آب خود کردم

ز خواب مرگ چون نبود مرا امید بیداریکه من در روزگار زندگانی خواب خود کردم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. خودی پیچیده بود از قبله حق روی من صائبنمازم رد نشد تا پشت بر محراب خود کردم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Хвалебные