نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم

نهفتم در رگ جان کفر را چون شمع، ازین غافلکه خواهد از گریبان سر برون آورد زنارم

به زور بردباریها به خود هموار می سازمدرشتی می کند چون آسیا هر کس که در کارم

به آب روی خود از گوهرم قانع درین دریارهین منت خود گو مکن ابرگهر بارم

از آن هر روز آب گوهر من بیش می گرددکه گردد آب از شرم تهیدستی خریدارم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کنم در نوبهاران صرف برگ و بار خود صائبخزان را نیست رنگ از باددستیها زگلزارم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине