صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیه‌مست فنا بود که هشیار شدیم

پای ما نقطه‌صفت در گرو دامن بودبه تماشای تو سرگشته چو پرگار شدیم

به شکار آمده بودیم ز معمورهٔ قدسدانهٔ خال تو دیدیم گرفتار شدیم

در کف عقل کم از قطرهٔ شبنم بودیمکاوشی کرد جنون قلزم زخار شدیم

پای زنگار بر آیینهٔ ما می‌لغزدصیقلی بس که از آن آینه‌رخسار شدیم

نرود دیدهٔ شبنم به شکرخواب بهارعبث افسانه طراز دل بیدار شدیم

خانه‌پردازتر از سیل بهاران بودیملنگر انداخت خرد، خانه نگهدار شدیم

چون مؤذن سر تسبیح شماران بودیمگردشی کرد فلک، رشتهٔ زنار شدیم

جان به تاراج دهد خدمت سی‌روزهٔ عشققوت طالع ما بود که بیمار شدیم

عالم بی‌خبری طرفه بهشتی بوده استحیف و صد حیف که ما دیر خبردار شدیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از کاسهٔ دریوزهٔ ما ریزد نورتا گدای در شه قاسم انوار شدیم

Sübh gözün açmamış idi hələ, bidar olduq,Gecə məst idi qara dəryada, hüşyar olduq.

Şikara gəlmiş idik biz bu müqəddəs məkana,O qara xalını gördükdə giriftar olduq.

Bixəbərlik özü bir cənnət imiş, bilməmişik,Heyf, səd heyf ki, biz sonra xəbərdar olduq.

Biz baxan ayinənin silməyə yox ehtiyacı,Çünki o aynasifət dilbərə biz yar olduq.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Şah Qasım Ənvara biz bəndəlik etdik, Saib,İnamım var, bu səbəbdəndi sənətkar olduq.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе