گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم

پای ما بر سر گنج و ز پریشان نظریچشم بر کاسه دریوزه سایل داریم

نیست چون ریگ روان در دل ما فکرمقامما ز آهسته روی راحت منزل داریم

به چه جرأت نفس تند برآریم از دلما که آیینه روی تو مقابل داریم

به فرو رفتن ازین بحر توان شد به کنارما ز کوته نظری چشم به ساحل داریم

می زند موج پریزاد ز حق عالم و مادیو در شیشه ز اندیشه باطل داریم

زان همه تخم امیدی که فشاندیم به خاککف افسوسی ازین مزرعه حاصل داریم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چون صدف لب چه گشاییم به نیسان صائبما که گنج گهر از آبله دل داریم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов