مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

هزار رنگ گل از خار پای خود چینندجماعتی که نخواهند سوزن از مردم

به چار موجه رد و قبول تن در دهترا که نیست میسر گسستن از مردم

تو آن زمان سر عیار پیشگان باشیکه خویش را بتوانی ربودن از مردم

به چشم بسته گل از خار می توان چیدنبه اعتزال توان طرف بستن از مردم

اگرنه تیرگی آرد طمع چرا سایلچراغ می طلبد روز روشن از مردم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. برآورند سر از جیب آسمان صائبجماعتی که کشیدند دامن از مردم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов