دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

مشت خاری داشتم تا آشیانی داشتمباغها سر تا سر از بی آشیانی شد ز من

خانه داری دستگاه عیش بر من تنگ داشتخانه یک شهر از بی خانمانی شد ز من

تا چو تاک از دست خود دادم عنان اختیارنخل سرکش زیر دست از خوش عنانی شد ز من

ریختم در پیش دریا آبروی خود، ولیکصد صدف سیراب از گوهرفشانی شد ز من

چون گل رعنا درون خویش اندودم به خونتا درین بستانسرا رنگ خزانی شد ز من

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. می کنم صائب قضا گر عمر کوتاهی نکردآنچه فوت از زندگی در شادمانی شد ز من

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе