ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

رهروی کز کاروان یک بار دور افتاده استخار را از پا به منزلگاه می آرد برون

از بهای خویش افتادن، به چاه افتادن استهرزه یوسف را فلک از چاه می آرد برون

در تنور رزق چون نوبت به قرص ما رسدچرخ گویا بیژنی از چاه می آرد برون

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. آنچه می ریزد ز مژگان کلک صائب نقطه نیستماه کنعان سر ز جیب چاه می آرد برون

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе