به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

ز بس چین جبین بی نیازی کرده در کارشصبا را دل گرفت از غنچه حسرت نصیب من

به شاخ ارغوان نبض من گر آشنا گرددشود شاخ گل تبخاله انگشت طبیب من

نباشم چون ز همزانویی آیینه در آتش؟که می آید برون از سنگ و از آهن رقیب من

چنان در عشق رسوایم که خال چهره لالهبه خون رشک می غلطد ز داغ سینه زیب من

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز چندین مصرع رنگین یکی صائب خوشم آیدبه هر شاخ گلی سر درنیارد عندلیب من

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе