قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

به هر چه می کشدت دل درین سرای سپنجبه تیغ قطع تعلق نگاهداری کن

نهاده اند ترا لوح خاک ازان به کنارکه گوشه ای بنشین مشق خاکساری کن

گرت هواست که در وصل آفتاب رسیبه وقت صبح چو گردون ستاره باری کن

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به کوه، موجه دریا چه می کند صائب؟علاج خصم سبکسر به بردباری کن

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе