ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

حضور خانه خود مغتنم شمار که تیربه زور می رود از خانه کمان بیرون

کسی که چشم گشایش ز بستگی داردقدم چو در نگذارد ز آستان بیرون

به التماسم اگر خضر بخشد آب حیاتعقیق صبر نمی آرم از دهان بیرون

ترحم است بر آن غنچه گرفته جبینکه ناشکفته برندش ز گلستان بیرون

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کسی است عاشق یکرنگ گلستان صائبکه از چمن نرود موسم خزان بیرون

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе