ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما

ز بی قراری ما دردسر کشد بالینشبی که دختر رز نیست در حباله ما

ز زیر بال ازان سر برون نمی آریمکه رنگ گل نپرد از نسیم ناله ما

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نشسته تا به کمر در میان خاکسترهنوز تشنه داغ است برگ لاله ما

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе