شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغایی

من و عقل نخستین را به جنگ یکدگر افکنز من تیغ زبان در کار بردن وز تو ایمایی

ز طبع موشکافم شانه پشت دست می خایدبه گردم کی رسد همچون صبا هر بادپیمایی؟

چراغ دودمان شهرتم از شعله فطرتندارد آسمان امروز چون من نکته پیرایی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به دیوان خیابانش سراسر گشته ام صائبندارد بوستان چون مصرع من سرو رعنایی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе