من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای

در جستجوی ماهی سیمین لباس اوتن را درین محیط چو قلاب کرده ای

چون طفل، گوش هوش به افسانه داده ایدر رهگذار سیل فنا خواب کرده ای

درگاه خلق را به خدا برگزیده ایبتخانه را تصور محراب کرده ای

چون ابر، دامن از کف دریا کشیده ایدل در هوای وصل گهر آب کرده ای

از صحبت هدف ز هواهای مختلفقطع نظر چو ناوک پرتاب کرده ای

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دست از جهان بشوی، چه فارغ نشسته ای؟صائب ترا که هست دل آب کرده ای

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов