مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را

با زاهد فسرده مکن گفتگوی عشقتلقین نکرده است کسی خون مرده را

تخمی که سوخت، سبز نگردد ز نوبهارافسرده تر کند می گلگون فسرده را

بپذیر عذر باده کشان را، که همچو موجدر دست خویش نیست عنان، آب برده را

اندیشه کن ز باطن پیران که چون چنارهست آتشی نهفته به دل سالخورده را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب نظر به سیب زنخدان یار نیستدندان به پاره های دل خود فشرده را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви