Son bahar
Noldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,Niyə solğun bakarsın ah! Öylə...Soldumu həp çiçəklərin? Söylə!..Susdu bülbüllərin? Orman!Pozdumu afaqını şu xəzan?Niyə solğun durur şu şəğərən?Həp qapanmış dumanla kəhsarən.Şu xəzandanmı oldunuz bərbad?Səbr edin, ah! Etməyin fəryad.Ağlamazsa bulut, gülərmi çəmən?Ağlamazsa çocuq bulurmu ləbən?Həp mətanətlə bir zaman dayanıbİnanın siz də bən kibi inanın.Məhv olur qar, boran, günəş də doğarYetişir qırmızı sevimli bahar.Ah, bən son baharı pək sevərəm,Sevərəm son baharı, pək sevərəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saiq-son-bahar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ey könüllər mühəndisi şair,Qələmin öylə incə bir sahir.
Ailə həyatımın on altı illiyiSəməd Vurğuna ithaf edirəm*Vurğunum, get-gedə gəncləşir könül,
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
Xalq düşməninəDayan, dayan, cahil memar, bina, otaq əyridir,Çünki o əl, o göz, qulaq, o baş, ayaq əyridir.