Töhfeyi-Sami, bölmə 418
شاعری بهتر از او از شهر مذکور پیدا نشده از بسکه خیال میکند خللی در دماغ او پیدا شده طالبعلمی خوبست و در معما و عروض وقوفی تمام دارد و خصوصا در فن قصیده قرینه ندارد این چند مطلع و غزل از اوست :
چشم تو باز بسوی من بد نام نشد
سگ آن آهوی چشمم که بکس رام نشد
روز ما و گوشه ی اندوه با سودای خویش
شب بگرد کوی یار و دردمندیهای خویش
آنرا که مثل نیست رخ لاله رنگ تست
و آنرا که رحم نیست دل همچو سنگ تست
ای لبت در خاصیت با چشمه حیوان یکی
با شکست زلف تو عهد تو را پیمان یکی
چون ز رسوایی برون آیم من مست خراب
سینه پر داغ ملامت خرقه پر داغ شراب
شد سیه عالم بچشمم تا نشستی با رقیب
میشود عالم سیه، بر هر که بیند آفتاب
چند ای بد خو بهر بی درد لطف و مردمی
تا بکی با دردمند خویشتن جور و عتاب
گفتم از عشقت سحاب دیده گوهربار شد
خنده زد گفتا که گوهر بار می باید سحاب
رند و بی پروا و رسوا، گر شدم چون بیکسی
زاهدا منعم مکن عشق است و ایام شباب
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-418
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
قصه خوان و شاعر بود چند روزی بخدمت صاحبقران میرسید این شعر را زمانی که در ملازمت بوده گفته :شاها، بدولت تو حیثیتم بسی هست
Töhfeyi-Sami, bölmə 563مردی فقیر و دردمند است در بحر گوی و چوگان مولانا عارفی مثنوی گفته این چند بیت در صفت حسن از آن کتاب است :افروخته همچو سرو قامت
Töhfeyi-Sami, bölmə 564مردی عاشق پیشه لوند بود . اما عاشقی او بصورت خوب نبود بلکه هر که حاکم و بزرگ بود او عاشقش می شد چنانکه در قندهار عاشق بابر پادشاه شده بود و پادشاه مذکور در سن پنجاه سالگی بود و گویند با وجود پیری بسیار بد قیافت بوده و مولانای مذکور را بدین واسطه ایذای بلیغ کرده بود و با وجود آن متنبه نشده بود، چنانکه به هرات آمد عاشق درمش خان شد و بعد از آن هرکس که حاکم بود او عاشق او بود، در جواب غزل فغانی بمطلع :از کوی تو چون باد برآشفتم و رفتم
Töhfeyi-Sami, bölmə 565بتاجدوزی اوقات میگذراند و در هزل اشعار بسیار دارد که لایق سیاق این کتاب نیست و فی الواقع در آن باب معنی های خوب دارد و سحر کرده اما در این اوقات تایب شده و شعر معقول میخواهد بگوید اما نا معقول میگوید این مطلع از اوست :جانا غم تو مایه عیش نهان ماست
Стихи других поэтов
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,
Hali-vətənUcundadır dilimin,Həqiqətin böyüyü.
ƏzizimHicran dustağıyam, dərdə giriftar,Bu dərdimi kimsə bilməz, əzizim!
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,