حمد و فضل خدای عزّوجلهست بر بنده واجب از اول

آن کریمی که داد روز نخستاعتقاد صحیح و رای درست

قوت جسم و فکرت جان دادزین دو نعمت به آنکه ایمان داد

داشت آنگه ز لطف یزدانیمذهب اهل سنت ارزانی

مذهب پاک و صافی از تخلیطدور از افراط و خالی از تفریط

راه حق آن بود که در وسط استغیر از آن شک و شبهه و غلط است

زانکه «خیرالامور اوسطها»اشرف الکاینات اقسطها

هر دو در عقل و نقل مذکور استهمچو امثال عام مشهور است

خواجه در پیش و این گروه ز پسنیست با آفتاب بیم عسس

خوانده «قل هذه سبیلی» راداده هر یک بدو دلیلی را

دامنش را گرفته دست آویزحجت عذر روز رستاخیز

باز قومی ز زمرۀ ایشاندیده صدق و صفای درویشان

جذبشان در کشیده از ره جیبتا به خلوتسرای عالم غیب

دیده صانع به صنع و آمده بازفارغ از عکس و طرد و شیب و فراز

«او لم یکف» در ره ایمانبه تمثّل گرفته از قرآن

قطع کرده ز بدو تا انجامراه آفاق و انفسی به دو گام

زان ز سرّ وجود آگاهندکه حریفان «لی مع اللّه»اند

کرده بی گرم و سرد و بی تر و خشکرتبتش تربت عرب را مشک

جرعۀ شربتی که ذوق آمیختخواجه بر خاکیان امت ریخت

زان طلب کن ز صدر بوبکریجرعۀ جام «صب فی صدری»

باز جو هم ز قلب پاک عمررشحۀ فیض فضل پیغمبر

اندر آشام از کف عثمانغرقه از آب چشمۀ حیوان

ذوق دانش طلب ز باب علی«انت منی» شنو خطاب علی

صد هزاران درود باد و سلامبر روان مبلغان پیام

خاصه بر روضۀ مطهر پاکالذی قال ربّه «لولاک»

بعد از آن بر روان قوم گزینآل و اصحاب پاک و پاک آئین

آنگهی بر روان شیخ کلامبوالحسن اشعری، امام انام

آنکه بنهاد بهر طاعت رامذهب سنت و جماعت را

پس بر ارواح سالکان طریقشاه بازان عالم تحقیق

زینهار ای عزیز هر دو جهانقدر ایمان خویش نیک بدان

تا به هر شبهه ای ز بی راییعقدۀ اعتقاد نگشایی

پند از این روزگار رفته پذیرتا نمانی به بند عقل اسیر

وارهان خویش را ز چون و چراتا چه خواهی فطانت بت را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов