گیرد از کسب خویش رزق حرامقَدَری، اینت حمق و جهل تمام

شبهۀ او که منشأ شر شدبا جوابش بسی مکرّر شد

بازخوان و بدان یکایک راتا کند زایل از تو این شک را

تا کی آخر از این دوروئی توفتنۀ خلق و هرزه گوئی تو

یا مسلمان محض شو در دینیا بکلّی طریق کفر گزین

همه دانند مردم از که و مهکه زن قحبه از مخنّث به

چون نه اینی نه آن، همان و همینکرده دور از خودت به صد نفرین

زان منافق همیشه نام تو شد«اسفل السافلین» مقام تو شد

از مسلمانی این صفت دور استزانکه از شرک​های مستور است

اندرین ره ترا بسی بیم استچاره تفویض یا نه تسلیم است

هرکه در بحر دست و پای زندنفس خود را بدان تباه کند

وان غریقی که تن در آب دهدهست ممکن کز آن بلا برهد

اندر آب اوفتاده​ای زنهارقوّت خویش را بدو بسپار

آنکه خود را در آب مرده شناختموج دریاش هم برون انداخت

زانچنان بحر مظلم خونخوارتخته​ای نادر اوفتد به کنار

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов