Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm
Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.Get-gedə qəflət edib, elmə dedi:‘Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Cahil olduq da qapandı gözümüz,Qanmadıq, evmizi yıxdıq özümüz.Sənətə, elmə bu oldu sözümüz:Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Rövzəxan söydü bizi hilət ilə:Xəlqin ağzın qapadı lənət ilə.Anlayan şəxsə dedi nifrət ilə:Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Mollalartəfriqeyə 0ldu səbəb,Çıxdı yetmiş ikidən çox məzhəb.Dedi yek digərə bunlar əğləb:Seni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Zillətə, cəhlə düşəndən bu yanaDüşmən olduq mədəniyyətlə fəna.O bizə söylədi, bizlər də ona:“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Yar ararkən özünə Sonya xanım,Deyirik: “Gəl, başma mən dolanım”.O bizə söylər: ‘İtil, get, a canım,“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Çatacaq övladımız on yaşına,Qətlü qarət dolur ancaq başına.Deyir öz qovmuna, öz qardaşına:“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Günü-gündən işimiz oldu yaman,Rahətü afiyətü əmnü amanƏlvida etdi bizə, qıldı bəyan:“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm”.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/semed-mensur-seni-men-sevmeyirem-sevmeyirem
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Eşqdən qəlbimdə bir pünhan mərəz var, ey həkim!Xəlqə pünhan dərdim izhar etmə zinhar, ey həkim!
RəngdirUyma, ey dil, xəlqdə yoxdur sədaqət, rəngdir.Məscidü meyxanə rəng, eyşü ibadət rəngdir,
SöyüşünSöyüşün, ey nəciblər, söyüşün!Fəxri-millət ədiblər, söyüşün!
Bizdə də var, sizdə də varBir qaç ərbabi-həya sizdə də var, bizdə de var.Hədəfi-tiri-qəza sizdə də var, bizdə də var.
Стихи других поэтов · О мудрости
Sərraf yüz bəzəsə səngi-siyahı,Əsli – mütəlladı, ləl ola bilməz.
Cavanlara xitabMənim düşkün könlüm sizdən eləyirBu fərz olan təmənnanı, cavanlar.
Təcnis: Gözüm görcək səni istər kamaləGözüm görcək səni istər kamalə,Bürqeyin üzündən dağıdar Yaxşı,
GülümBitdi o görüşlər, getdi o çağlar,Yarımın həsrəti ruhumu dağlar,