Misrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.Dedi kim, bizdə var idi bir pir,Sahibi-elmü şeyxi-pakzəmir.Əhli-təcvidü qarei-Quran,Ona “Qürrai-səbə” əbcədxan.Daim ol qarei-kühənsaləÖyrədirdi qiraət ətfalə.Məddü əşbaü ğünnə, səktəvü rövm,Çeşmi-ətfal üçün həram idi növm.Dərsdən qeyri həm o şeyxi-kühənOnlara eyləmişdi kim, qədəğənGöftgu olmasın qiraətsiz,Məddü təcvidsiz, bəlağətsiz.Oldular təngdil hamı ətfal,Həqqi, ətfalə çox girandu bu hal.Bir gün ol şeyx çağ edib qəlyanÇəkdi, ondan ucaldı ərşə duxan.Nagəhan bir şərarə qəlyandanDüşdü əmmaməsinə sol yandan.Etdi bir tifl işarə: – Key ətfal,Hələ bir qədr dinməyin, dərhalŞeyxin əmmaməsi bir az yansın,Qansa da, bari sonradan qansın.Çünki bir qədr yandı əmmamə,Oldu bir tifl gərmi-həngamə,Şeyxə verdi xəbər qiraətlə,Mədd ilə, çox uzun ibarətlə.Dörd əlif qədri çəkdi hər hərfi,Ğünnənin yox hesabü sərhəddi.Taki əvvəl xitabın eylədi “ya”,Rəmazan tək uzandı hərfi-nida.Dedi: – “Ya haci”, “hai” çəkdi təvil,Oldu zahir həzar cərrü səqil.Mübtəda zahir oldu çox, əmmaXəbərə müntəzir qalıb molla.Dedi: – Axır o tifli-əllamə,Şeyxəna, qoyma, yandı əmmamə!Ol zaman kim, o tifl verdi xəbər,Nisfdən yanmış idi balatər.Tünd olub şeyx, etdi qəhrü qəzəb,Dedi: – Ey tifli-bihəyavü ədəb,Sən ki gördün yanırmış əmmamə,Gərm olubdur başımda həngamə,Etmədin hali sürət ilə nədən?Dedi kim, etmisən özün qədəğən.Ey olan lütfü xeyrixah bizə,Bu əməldə nədir günah bizə?Dedi minbəd, ey güruhi-əziz,Göftgu eyləyin qiraətsiz.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов