Görməyib sən kimi, ey məh, çərxi-minanın gözü,Kurdir hüsnün şüasından Sürəyyanın gözü.

Zahidi-kəcbin nə bilsin arizin əsrarını,Feyz aparmaz gül tamaşasından əmanın gözü.

Dil edər naqus tək fəryad dərdi-hicrdən,Sən ki, çıxdın dışraya, çıxdı kəlisanın gözü.

Canuva canlar fəda kim, sənsən ey tərsa-beçəMəryəmin canı, Məsihin ruhu, İsanın gözü.

Bəs ki etmiş ruzü şəb, ey tifl, fikri-qamətin,Görməyir bir hərf əlifdən qeyri mollanın gözü.

Ənbəri-sarayə meyl etməzdi, ey ahunigah,Zülfi-müşkinin əgər görsəydi Saranın gözü.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Seyyida, müşkül qalır ol mahi-nurəfşan tək –Kim, qalıbdır ol hilaləbrudə dünyanın gözü.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов