Bir gün olmuşdu Həzrəti-MusaCanibi-Turi-pakə rəhpeyma.Nagəhan gördü bir nəfər çubanSöyləyir: – Ya qəfurü, ya sübhan,Hardasan, ey xudayi-ərzü səma!Sənə qurban qoyun-quzum yekca.Bircə gəl bu həqirü zarə qonaq,Sənə süd-doğrama verim, qursaq.Eyləyim zülfü kakilin şanə.Yamayım çarığın zərifanə,Sirkədən, bitdən eyləyim səni pak,Başuvü qırxmağa olum dəllak.Dedi Musa çobanə, ey əbtər,Bu nə sözlərdü, olmusan kafər.Məgər insandır xudayi-cahan –Ki, gəlib ta ola sənə mehman?Əkldən, şürbdən mübərradır,Zatı məxfi, sifatı peydadır.Sözlərindən sənin cahan titrər,Nöh fələk, ərzü asiman titrər.Ol xamuş, ey şəqavətin kanı,Cismə mənsub qılma sübhanı.O şəbanı Kəlim eylədi lal,Verdi üz ol fəqirə dərdü məlal.Gəldi çün Turə Həzrəti-Musa,Açdı razü niyazə dəsti-dua.Gəldi nagəh xitab Musayə –Key kəlimülləhi-fələkpayə,Fövci-peyğəmbərə deyildi rəva,Sahibindən qulun edəydi cüda.Bəndəmi eylədin cüda məndən,Çox uzaqdır bu macəra səndən.Arif ol, hər lisanə ol dana,Halə bax, qalə baxma, ya Musa!Seyyida, gərçi əbdsən şakir,Hər lisan ilə həqqə ol zakir.Hər lisan həq yanında zibadır,Həqq özü hər lisanə danadır.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви