Turq Parsanın ölümünə acıdı,
Gedən daha acı olar qalandan.
Turelyurda Parsa adı qoydu o,
Gedən daha acı olar qalandan.

Dedi, səni öldürənə ölüm var,
Gün gələr ki, qancılını taparlar,
Könlü, gözü toxlarındır Mindiyar,
Gedən daha acı olar qalandan.

Ondan, qızın qancılını soruşur,
Turq çağırır öz yanına Əlruşu,
Görür qanlı al gözləri alışır,
Gedən daha acı olar qalandan.

Dedi: – Bacın Mindiyarın əriydi,
Çoxlarından çevik idi, diriydi,
Çox başçıdan, çox kişidən dəriydi,
Gedən daha acı olar qalandan.

Əlruş dedi:- o, sizinçin ölürdü,
Təkbaşına Uğurelə gəlirdi,
Əkbitəni yandıranı bilirdi,
Gedən daha acı olar qalandan.

Manayqıza elçiliyə gəlirdi,
Əkbitəni kim yandırib bilirdi,
Bir də gizli bir sevgidən solurdu,
Gedən daha acı olar qalandan.


Turq söylədi: – Öyrən bunu, de mənə,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır,
Yoxsa bizdən üz döndərər tanrılar,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Ancaq hərdən Parsalılar azırlar,
Bu ölümü başqa yerə yozurlar,
Başqasına dərin sonev qazırlar,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Ağrıevdən çıxmayıbdır Manayqız ,
Könül verdi Cumərinə o, yalnız,
İndi qərib göyərçindir, o, yalqız,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Ta açılar bir gün bağlı qapılar ,
Cumərdən də yaxşıları tapılar ,
Seçiləcək atlar ilə yabılar,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Get Parsaya, el işini al ələ,
Evlənməkdən çox danışma sən hələ,
Nə boydasan? Meşəlikdə göbələk,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Qoy şahımız yamanlardan öc alsın,
Mindiyarda tanrı kimi ucalsın,
Dörd yanında qotur, pinti azalsın,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.

Darvidelli öldürübdür bacımı ,
Yanğın salıb, alıb sizdən öcünü,
Şah buyursa qırram Darvid köçünü,
Yaman elə hər bir yerdə yamandır.


Yaxşı öyrən, Əlruş, bir az tələsmə,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər,
Beş min ildir onlar burda yaşayır,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.

Yardım edin bir-birizə, bağlaşın,
Toyda gülün, ağrıyerdə ağlaşın,
“Qız al”, “Qız ver” soyluğuna çağlaşın,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.

Darvidelli, Arielli birləşib,
Döyüşlərdə , vuruşlarda ərləşib ,
Tək-tək azğın içlərində yerləşib,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.

Şahım, Minel min varlıqdır, bir gedən,
Unutmayın Azıeli yenidən,
Tələsirdim, tələsmərəm daha mən,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.

Mən bacımı öldürəni taparam,
Qılıncımı ürəyinə saplaram,
Şah buyuran yolu kənd-kənd çaparam,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.

Durub iz tap, dillərindən söz götür,
Dözüm ilə daşda mamır, ot bitir,
Sən bacımın qanlısını tap, gətir,
Tələsənlər yanlış yola düşürlər.


Turq Əlruşa dəyirmi qab göstərir,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən,
İgid başçı, ər döyüşçü, ağsaqqal,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.

Turq oxuyur : – Gücər, Duru, Tur, Qızbax,
Daşar, Coşar, Odər, Arıq, Şah qızlıq,
Düzər, Yüzər, Qızot, Odər, İşdayaq,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.

Əlruş deyir : – Turq lap başda yazılsın,
Parsa adı, Turq yanında qazılsın,
Bu qızıl qab gərək göydən asılsın,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.

Turq söyləyir :- yüzdən çoxdur bu adlar,
Turq kökünün şahı, əri burda var,
Əlruş deyir : – Ər yurdudur Mindiyar,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.

Baxdı Turqa Əlruş tez-tez, düşündü,
El adını dəyişməkdən daşındı,
Parsa adı qorxu, ürkü, üşüntü,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.

Deyir : – Elin “Cumər” qoyum adını,
Onda sürər Manay bura atını,
Gəlin otar dadar sevgi dadını,
Soy-kökünü qızıl qaba qazginən.


Turelyurdun Parsa qoymam adını,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada,
Deyim, öncə qoy tapılsın qanlısı,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.

Parsa adı sonevinə qoyulsun,
Öncə gərək mənim adım sayılsın,
Qoy Azıel bunu bilib ayılsın,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.

O, baş əyib Turqa, döndü Turelə,
Turel Parsa olmamışdı, yox, hələ,
“Parsa” nədir, Hindel bizə lap gülər,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.

Parsa, bacım olsa belə satqındır,
O, sevgidə kişidən də çılğındır,
O, məndən çox öz Turquna yaxındır,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.

Ev tikdirrəm – dedi – Hexa, Mənişə,
Hindel gələr onlar ilə görüşə,
Karşla Maha, Məniş yurdu dəyişər,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.

Mən Əlruşam, gərək burda şah olam,
Bu şahlığı gərək Turqdan mən alam,
Hamı gərək ölüb gedə, mən qalam,
Hər bir işdə kölgə salır ad ada.


Turq Əlruşa inanmırdı bu başdan,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik,
Artıq yoxdu Cumər, Parsa, Əkbitən,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə bizlik.

Düşünürdü : – Bu cırtqozdur, sırtıqdır,
Yerinc olmaq istəyində yanıqdır,
Öz içində pöştələnən yazıqdır,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik.

Bu Əlruşdan yerinc olmaz Parsaya,
Belə adam el qanına susayar,
Beləsini salma yurdda heç saya,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik.

Mən Parsaya yeni yerinc qoyaram,
Ad -sanımı Çinə, Misrə yayaram,
Parsaqızı mən özümdən sayaram,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik.

Misirel var, tanrılaşmış bir diyar,
O diyarda istəyim var, gözüm var,
Üzümüzə qoy açılsın qapılar,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik.

Yoxsa çapır Mindiyarı Asurel,
Acıq artır aramızda ilbəil,
Yardım olsun bizə Misir və Babil,
İnam yoxsa, nə qardaşlıq, nə birlik.


Turqun döyüş səsləncləri gurladı,
Minbaşılar, başbaşılar sırada,
Asur gəlir üstümüzə dedilər,
Minbaşılar, başbaşılar sırada.

Turq, Şimşəkat, Şimşəkqılınc göründü,
Minel sevinc səslərinə büründü,
Hamı iti yarağına sarındı,
Minbaşılar, başbaşılar sırada.
Kişnəyirdi, yer eşirdi Şimşəkat,
Hamı durub öz yerində;
Toplumlarsa səkkiz bucaq, üç qanad,

Minbaşılar, başbaşılar sırada.

Hörmə geyim, tuncdan, dəmir alınlıq,
Hörmə-hörmə, qat-qat dəmir qarınlıq,
Dəbilqədən sallaq qalan burunluq,
Minbaşılar, başbaşılar sırada.

Durmuşdular Tuncay, Günay, Manayqız,
Çinçay-alay, Çuqçu-alay, alay-qız,
Tək Alçiçək dayanmışdı tək, yalqız,
Minbaşılar, başbaşılar sırada.

Hindel, Asur bir-birinə sarılıb,
Turqa qarşı bir qanlı yol qurulub,
Mindiyardan Turel çıxır, ayrılır,
Minbaşılar, başbaşılar sırada.


Turq söylədi: – Asur, Hindel birləşib,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır,
Bizi sınaq döyüşünə çəkirlər,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır.

Buna Xruş əl qataraq qol qoyub,
Kiçik olmaq ad-sanından o doyub ,
Böyük olmaq istəyir o, el boyu,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır.

Beş min ildir Darvideli qırırlar,
Özlərinə yeni ölkə qururlar,
Ancaq qırıb qırışırlar, dururlar,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır.

Karş haçansa belə bir yol tutmuşdu,
O, Tureli alıb Hində satmışdı,
Kütbaşlıqda son cızığa çatmışdı,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır.

İndi Əlruş yorta-yorta iş qurur,
İki ölkə arasında at yorur,
Qonşularla aramızı o vurur,
Hər birləşmə kimə isə qarşıdır.


Turq söylədi: – Ayıq olun, qoymayın,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq,
İndi bizə tanrı bunu buyurur,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.

Vuruş iki ölkə ilə başlanır,
Köküslərdə ər ürəklər daşlanır,
Acıqana iti yaraq tuşlanır,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.

Mən Asurel, Tuncər Hindel üstünə,
Saman təpin acıqanın gönünə,
Çapın, yaxın uzununa, eninə,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.

Tuncər dedi: – Böyük Turqa and içək,
Qancılları qovaq yenə, biz biçək,
Mən arxada durram-dedi Alçiçək,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.

Biri gəldi, dağdı qaya duruşu,
Dedi: – Mənə yer göstərin, vuruşum,
İstəyində mən basdırım Xruşu,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.

Odərboydan mənə qardaş demişdi,
Biz bir yerdə acıqanla didişdik,
Üz tutaraq o, tanrıya qovuşdu,
Tanrılıqdır yeri-yurdu qorumaq.


O söylədi gur səsiylə hamıya:
– Güclü olsun gərək ərin arxası.
Mən Turqumun sağ qoluyam, oğulu,
Güclü olsun gərək ərin arxası.
Gərək Turqa kölə olum bu gündən,
Odərboydan kimi Minel önünə,
Öz borcumu gərək verim bir də mən,
Güclü olsun gərək ərin arxası.

– Bu, Ağüzdür,-Turq söylədi maraqla,
– Mənəm, gəldim yardım olum yaraqla,
Ağüzeldən burayacan ayaqla,
Güclü olsun gərək ərin arxası.

Turq söylədi: – Mənlə getsin Ağüzər,
Əri isti nəfəsindən sevərlər,
Bir də əri ər içində gəzərlər,
Güclü olsun gərək ərin arxası.

Dan qızardı, buludları qan aldı,
Bulud keçdi, dağ başını gün aldı,
Atlı toplum iki yana yön aldı,
Güclü olsun gərək ərin arxası.

Turq əyildi, öpdü ana torpağı,
Dalğalandı Mindiyarın başrağı,
Yer şumladı yüz min atın dırnağı,
Güclü olsun gərək ərin arxası.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов