Uşaq və dəniz
Gün çıxır, od tutub yanır üfüqlər,Dəniz də qızınır göyün odundan.Qızıl balıq kimi qızıl şəfəqlərÜzür ləpələrin göy qanadında.
Qızarmış oğlumun gül yanaqları,Bu gözəl səhnədən o göz çəkməyir.İstəyir yerisin sulara sarı,Ləpə iməkləyir, o iməkləyir.
Xurmayı saçını dağıdır külək,Qəlbinin inadı oxunur üzdən.Bir istək aparır, onu bir istək:Qızıl şəfəqləri alsın dənizdən.
Güclənir, hay salır bu an ləpələr,Qoparmaq istəyir o, duran yeri.Sahilə şir kimi cuman ləpələr,Sahildən quzu tək qayıdır geri.
Qıvrıla-qıvrıla cumur təzədən,Tumbul əllərində sıxılıb qalır.Elə bil yorulub mübarizədən,Sular ayağına yıxılıb qalır.
Meh yatır, dənizə al şəfəq düşür,Yüyürüb gəl deyir, o yenə gəlmir.Əl atır, ovcundan çıxıb sürüşür,Bu necə balıqdır əlinə gəlmir?..
Gözündə qorxudan yoxdur bir əsər,Qalxır, ləpələri qaldırsın deyə.Köksündə gəmilər oynadan Xəzər,Oyuncaq görünür dilsiz körpəyə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/tofiq-bayram-usaq-ve-deniz
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Dedi məzarımı kəndimdə qazın,Yanıma bir fırça qoyun, bir çiçək.
FərqimizOn beş dekabrda sən doğulmusan,Ay ustad on altı dekabrda mən.
Dil pəhləvanıAğzı köpüklənir uca kürsüdən,Söyləyir: – Canım da qurbandır sizə.
Güzgüdə gördüyümOğlum gözlərini dikib güzgüyə,Şövq ilə darayır şəvə telləri.
Стихи других поэтов · О природе
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
TilliBənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.
DağlarınƏmimoğlu, bu naməni unutma,Yaman artıb kef-damağı dağların.
Mənim həyatımAdi bir insanam mən,Adidən də adiyəm.