Bir “ovçu” ceyranı görür qəfəsdə,Gözləri qurd kimi yanıb parlayır.Böyründə bir xanım qolları üstə,Bir xallı küçüyü hey tumarlayır.

İnsanlar, bəs insaf, mürüvvət hanı?Qoşulun, hay verin bu dərdli səsə:Qurtarın məhbəsdən yazıq ceyranı,Vəhşi ovçuları salın qəfəsə!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов