Gəlməsəydi, gözəlim, sən kimi canan Qubaya
Gəlməsəydi, gözəlim, sən kimi canan Qubaya,Deyən olmazdı, inan, bağı-gülüstan Qubaya.
Bu gözəllik, bu məlahət ki tutub hər tərəfi,Olacaq məncə, təbiət özü heyran Qubaya.
Lalələr, güllər açılmış, oxuyur bülbüllər,Desələr, səhv deyil, cənnətü-rizvan Qubaya.
Bu səfa gülşəninin zövqünü hal əhli bilər,Gör necə şur salır bülbüli-xoşxan Qubaya.
Mümkün olsaydı, inan ki, gözəlim, aşiqinə,Həm sənə eylər idi, həm də fəda can Qubaya.
Sevgilim, çox da qara gözlərinə fəxr eləmə,Gündə yüzlərcə gəlir sən kimi ceyran Qubaya.
İndi abad olur hər bir tərəfi cənnət tək,Tutan olmaz daha bundan belə nöqsan Qubaya.
Vahidəm, sevgilim, arzum bu idi, qismət olaKi, olaq hər ikimiz şövqlə mehman Qubaya.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vahid-gelmeseydi-gozelim-sen-kimi-canan-qubaya
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Vəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səni,Vəfadə tək yetirib gərdişi-zəmanə səni.
Yaradıb tanrı, əzizim, nə gözəl yar səni!Yaradıb tanrı, əzizim, nə gözəl yar səni!Gözlə, bu hüsn ilə aldatmasın əğyar səni!
Qəm çəkmə, ey könül, yenə canan sevir səniQəm çəkmə, ey könül, yenə canan sevir səni,Dərdindən öldüyün güli-xəndan sevir səni.
Yarım tökəndə gül üzə zülfi-siyahiniYarım tökəndə gül üzə zülfi-siyahini,Sandım ki, gizlədib fələk əbr içrə mahini.
Стихи других поэтов · О любви
Yer var ki, yol düşüb, karvan işləməz,Dost dərməz güllərin, ay gözəl-gözəl.
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur
Рубайят, 135ما بندگی آن رخ زیبات کنیمو آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
Ey soran bəndən: "Nədür eşqi?", qoy aşiq tərkidəEy soran bəndən: «Nədür eşqi?», qoy aşiq tərkidə,Vermiyə qəlbində yer eşqə, yolını bərkidə.