Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!Qəlbsiz, duyğusuz, anlaqsız ata, şansız ata!

Bir mələkdim mən uşağlıqda sən etdin yaramaz,Tərbiyən oldu mənə təkcə söyüş, şillə, qapaz!Acımaq bilməzdin əsla halıma bari bir az,Küçəyə atdın ədalətsiz ata, qansız ata!Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!

Həyanı, üz suyunu – çünki gərəksizdir – at!Sən, ölüncə bunu tərk etmə, ucuz al, baha sat!Adətindir... tutularsansa, gedib həbsdə yat!İşini tut öz əlində yenə “nöqsansız” ata!Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!

Sən də gir bir işə, əlləş, namusun varsa əyə!Ölkədə işsiz adam söylə, dəyər indi nəyə?Düşəcəksən, bunu bil, ən sonu bir gün tələyə!Onda dərdin olacaq, anla ki, dərmansız, ata!Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!

“Var-yoxum getdi” deyirsən, bu hərisliksə yetər!Bir məsəldir bu ki, “El ilə gələn, sellə gedər!”Qəsdin etməksə məni indi özündən də betər –Başarar, sanma bunu hər qoca, hər cansız ata!Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!

Mən bugündən gedirəm məktəbə, atdım küçəni –Gəl daha paprosu, qəndi, çiti də, boşla məni!Milisə tapşıraram öz əlim, ağzımla səni!Yetişər – etmə imansız məni, imansız ata!Qəlbsiz, duyğusuz, anlaqsız ata, şansız ata!Məni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Сатира