Baba bəyin vəfatına
Diriğa, getdi bir-bir dərdbilənlər, fərd mən qaldım,Cahanda xatiri qəmgin, dili pürdəd mən qaldım.
Ənisü mehribanım Mehribanda vasili-rəhmətOlub, dari-fənadə zarü səhragərd mən qaldım.
Mətai-can xirid etdi rəfiq kərm ikən bazar,Pozuldu rövnəq, ancaq qaldı ahi-sərd, mən qaldım.
Xəyalət əhli-xaki-kimya tək, napədid oldu,Tutub rahi-ədəm iskir-təban, kərd mən qaldım,
Görüb dəhrin vəfasın, çəkdilər əl eyşi-aləmdən,Bu viran mülkdə, səd heyf, tənpərvərt mən qaldım.
Həqiqət mənzilinə yetdilər mərdi-rəhi-aləm,Mənə bu ar yetməzmi, həmin namərd mən qaldım.
Edər syeri-gülüstani-bəqa ağgünlülər hər yan,Qara gün içrə gülbərgi-xəzan tək zərd mən qaldım.
Vəzirü şah rüx tutdu piyadə xaneyi-fərzə,Səməndi-fil ləng oldu, dağıldı nərd, mən qaldım.
Müsibət salının tarixi amma oldu “tarixim”Köçüb ustad, Zakir bihünər şagird mən qaldım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zakir-baba-beyin-vefatina
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · Сатира
Bakıda tazə çıxıb bir Ətağa, Məsmə bacı!Təri, çirki, nəfəsi dərdə dəva, Məsmə bacı!
ÇalmaQoy bir azacıq rahət ola canım, a Şeypur!Çalma mən ölüm, partladı vücudanım, a Şeypur!
Heçstan əhliBəsdir, “mən, mən” söyləyib atıldığın meydana,Neçə qoltuq altına girdiyini saysana!
"Tərcümani-həqiqət" deyir ki ("Xəstəmiz Əbdülhəmid artıq sağaldı, səmridi")«Тарджумани - Xагигат» говорит:Ах, наконец Абдул-Гамид встал на ноги, окреп.