Saqi, dolanım başına, Allahı sevərsən,Bir cami-şoveqgun ilə qıl könlümü rövşən.

Həmralənir içdikcə rüxi-zərdi-hərifan,Həm özünə, həm badeyi-külgununa əhsən!

Bəzm əhli tikibdir sənə yegsər gözün, əmma,Gözlə məni, cana ki, füzun qəmzədəyəm mən.

Növbət ki, mənə yetdi meyin kəsmə arasın,Ver badeyi-sərşar nə qədri ola mümkən.

Bir növ pərişanü digərgunü xərabəm,Fərq eyləməzəm şami-siyəhfamı səhərdən.

Təklif nə hacətdi, gözüm, vaqifi-halə,Dildadələrin dadrəsi, yaveri sənsən.

Billah, gecələr muyi-tənim bəstəri-qəmdəSancar bədəni ta bəsəhərgah çü suzən.

Bicürmü günah atəşə yaxdı dili-zarı,Bir zalimi-birəhmü cəfapişəvü pürfən.

Xoşbəxti-cahandır belə napak əmirin,Ta ruzi-əbəd şərrü xətasından olan gən.

Ta var həyatım yazaram həcvi-mükərrər,Düşsə əlinə nüsxəsi bir gəz oxu, ögrən.

Yəni ki, sitəmpişənin əcdadına lənət,Həm özünə, həm sairi-övladına lənət!

Tanır məni məcmu otuz iki Cavanşir,Bu mərdi-xoşəxlaqəmü həm sahibi-tədbir.

Rövşəndi qamu aləmə: zatımda xudavəndXəlq eyləməyib mu qədəri hiyləvü təzvir.

Eymənd ilər əzbəski, olub ram, rəm etməzGördükdə məni badiyədə ahuyi-nəxcir.

Əl vurmazam əsla sipəri-dəfi-bəlayə,Yağdırsa kamandari-fələk qəsdimə səd tir.

Bir gəz nəzəri-ibrət ilə eylə təmaşa,Təqdiri-qəzavü qədərə, şahi-cahangir.

Bir hizə edib külli-Qarabağı mühəvvəlKim, ləl ilə xərmöhrəyə bilməz verə tövfir.

Şərh eyləməyə qorxuram əmma ki, rəvadırMəcnun kimi daim urula payinə zəngir.

Olmadı deyən bir muna, key naqisü nadan,Söylə, nədi bu bikəsü biyavərə təqsir?

Girəm ki, tutub rahi-zəlalət neçə müfsid,Mümkündürmü, dəf eyləyə yüz novrəsi bir pir?

Ey qadiri-biçun, bu dili-səxt bəxiliBər hörməti-şahi-şühəda eylə sərazir.

Yandırdı bizi atəşi-qəhrü qəzəbi-dəhr,Ey vah ki, yox ahi-səhərgahdə təsir!

Əfsus ki, islamın işi müşkülə düşdü,Yox çarə dəxi səbrdən özgə, belə düşdü.

Bu mahi-müharrəmdə dü si həft mənə sal,Müddətdi ki, pərqu kimi əbyəzdi pərü bal.

Şahiddi xudavənd-təaləvü təbarək,Tərpətməmişəm mən süxəni-nahəqə saqqal.

Haşa yetirəm bir kəsə asibü məzərrət,Gər eyləməsən bu sözümə bavər, o jurnal!

Ta gördüm o bədbəxt olub həmrəhi-gümrahHalatı, müfəssəl yazıban eylədim irsal.

Labüd qalıb ondan sora dönə-dönə etdim,Tərğib onu dəfinə bu zalımı filhal.

Guş eləməyib pəndi-xirədməndi o nakəs,Axır qoşulub bir-birinə bir neçə cühhal.

Hər kimə düçar oldu, tutub basdı və kəsdi,Verdi özünü künçə təmam murovi-mahal.

Beş-altı kəm alat cavan ilə olurmuHifz edə vilayatı məni-piri-bədiqbal?

Düşmən sipəhi tək bir obanın yoxü varın,Bir həftə qalıb eylədi məcmuunu pamal.

Ərradəyə yığdırdı qamu əhli-əyalı,Səqfi-fələyə çıxdı o gün naleyi-ətfal.

Həccacü Ömər-Səd deyildi belə birəhm,Ol ... bicliyinə hiç yox işkal.

Bəd kar həramtuşədən əsla iraq olmaz,Bic olmayanın zülmü olur, bu səyaq olmaz.

Bir şəmmə eşit şurü şəri leylü nəharı,Həmvarə onun şəbədəvü fitnədi karı.

Qan tökməyə, ev yıxmağa çox təşnədi əzbəs,Oldur cəhəti kim, kəsilib səbrü qərarı.

Hər qanda görə xatiri-xürrəm, dili-məsrur,Onlar sarı səngi-sitəm atmaqdı mədarı.

Bari-qəmi-dəhri çəkərək xahü nəxahi,Müşküldü yemək dəğdəğeyi-qürbü cəvarı.

Həngamə tələb çoxdur, xüsus əmmi Böyük bəyİstər bir ovuc torpağımız saf bölə yarı.

Bir mərtəbədə cuşdədir diki-dəruni,Doymaz gözü məcmu cahanı verə tarı.

Hər kimsənə kim, oldu şikəmbəndəvü təmma,Bəsdir deməz əsla uda gər köklü çinarı.

Şirxan neçə müddətdi mənə düşmən idi, leykŞimdi vəli dilsuzluq etmokdi şüarı.

Ol kim, Əli bəy altı qəbiz bəhrədən ötrüİstər ki, olam azimi-qürbət məni-zarı.

Öz xeylinə sərxeyli-vilayət yetirir feyz,Bu verdiyini istməzik, almaya barı.

Ha beylə işi eyb deyil eyləyə cühhal,Heştad sə sənində nə kim piri kühənsal.

Gün kimi tutub aləmi bu şöhrəti-biyca,Divan əməlecatına yox ədldə həmta.

Vallah, yalandır, dəxi billah, yalandır,Şol söylənən əhval quru ismdir əmma.

Keyfiyyəti-məlumdən ötrü mən özüm dəBir neçə biladi elədim seyrü təmaşa.

Yüz təşnəlebi-qəhr olasan, xadimi-dövlətVerməz bir içim su sənə ta almaya dərya.

Simü zər ilə doldurasan ta gərək ovcun,Ondan sora zahir qıla şayəd yədi-beyza.

Suzü təbişi-nari-səqər gərçi yamandır,Əhli-qələmin gəl-gedinə bənzəyə, haşa!

Yeksər həmə təmmamü bədətvarü dilazar,Bunlar kimi məxluq cahan içrə yox əsla.

Hər kimsə ki, düşdü tora müşküldü xilası,Çəkməzlər əl ondan şirəsin sormayalar ta.

Hər nəfsə nüzuli-mələkül-movt nə hacət,Bəs ariz üçün vədeyi-fərda, pəsi-fərda.

Düşməz buların səmtinə ta ruzi-qiyamət,Təklə Hacı Qurbani görən kəs dəxi qəta.

Tutmuşdu Qarabağı zərü simü dəvabı,Tapmaz minə bir yabı gedə qonşuya hala.

Divan demə, hərgiz buna kim, afəti-candır,Mən söyləmədim, nola ki, məşhuri-cahandır.

Ta tökdü fələk yer üzünə səngi-cəfanı,Bilkülliyə vəqf etdi Ziyad oğluna anı.

Təchiz əvəzinə qızının pişü pəsincə,Göndərdi bu bərbadə neçə səngi-giranı.

Ondandı ki, nəvvadəsi hər canibə tullar,Məcruh qılır mən kimi yüz bəxti-qəranı.

Ağa Dədə bəylə Gögəş oğlunun uşağıBir həmlədə qaçdı qoyuban eli, obanı.

Başın dirəyib dayilərinin yerə zərblər,Çıxmış göyə biçarələrin ahü fəğanı.

Xeyri başına dəgsin, onun atəşi-şərriYandırdı neçə bargəhi-pirü cəvanı.

Yox bir deyən, ey varisi-məcmui-Qarabağ,Səndə ağalıq qaidəsi, adəti hanı?

Pişok qoyan adını gərəkdir ola pişrov,Həm gözlüyə bir-bir yorulub dalda qalanı.

Vivəhyi-əmin yaxşı deyib Hacı Ağası,Türfə bu ki, nadan nə bilir sirri-xudanı.

Xub verdi nəticə kişinin sözləri axır,Dolmalı imiş ləlü gavahirlə dəhanı.

Çün görməmişik feyz özündən, ya sözündən,Yarəb, axıdaq çay aşağı böylə ağanı.

Nə meyvəsi, nə sayəsi, çünki quru boşdu,Bibər ağacı badi-fəna sındısa xoşdu.

Bir kəs yüz ola arifü danavü xirədmənd,Hər ləhzədə təsnif qıla qafiyeyi-çənd.

Çün dövr qarışdırdı dəxi yadına düşməz,Ətfalü əyalinin adı, fikr edə hərçənd.

Bir neçə zamandır ki, məni dami-bəlasıOl zalimi-birəhmin edib Bakidə pabənd.

Seyr eylədim əlminnətü lilləh neçə şəhri,Qalıbdı həmin Tabasaran, Ağqoşa, Dərbənd.

Heyhat, ədavətlə deyəm bir kəsə böhtan,Yox məndə kələmbaz süxən, tariyə sövgənd

Bu ... xəlqi-cahan içrə tapılmaz,Cəhlü həsədü büxldə nə mislü, nə manənd.

Bişübhəvü şək töxmi-dədü divdürür bu,Haşa ki, doğa növi-bəşərdən belə fərzənd.

Göndərmək ilə iki uşağı, sizi tari,Qüttaütəriqə bu nə ibrətdi, bu nə pənd?

Xətm oldu bizə, düzdi-vilayət kefə baxsın,İymirli, Dirağırdı, Safikürdi, Şıxavənd.

Həqqa, əvəzi-çaqqala baqqalı boğarlar,Doyranbasanın yerinə dağıldı bizim kənd.

Məşhur məsəldir ki: düşər qarə gəzən kəs,Ev yıxanın evin yıxar, əlbəttə, xudavənd.

Çox zarü təzərrö eləmə, eybdi, Zakir,Təqdiri-qəzayə gərək adəm ola şakir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Сатира