Qəriblik
Ahü-vay çəkibən, qan ağlamaqdan,Dönübdü ciyərim qana, qəriblik!Hayana baxıram bir kimsənəm yox,Düşübdü yadıma ana, qəriblik!
Azarım çox olub ağrıyır başım,Didəmdən tökülür al qanlı yaşım,Yaxamı çürütdü zalım göz yaşım,Gətirdi canımı cana qəriblik.
Aləm bilir ki, mən necə sərxoşam,Bir tuti dilliyə mədhuş, bihuşam,Ağzmdan od tutmuş səməndər quşam,Qoydu məni yana-yana qəriblik.
Anam yoxdu başm açıb ağlaya,Bacım yoxdu ürəyini dağlaya,Torpaq gərək Məhəmmədi saxlaya,Bəlkə gəldi yar bu yana, qəriblik.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/varxiyanli-mehemmed-qeriblik
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О мудрости
Səhər çağı ötən bülbülSən ağlama mən ağlaram
Xirədməndi ki, daim aləmi-elm içrə seyr eylərXirədməndi ki, daim aləmi-elm içrə seyr eylər,Əsalibi-fünuni-şe’rdən, əlbəttə, qafildir.
GülməNə qədər ağlasan ağla! Ki sənin ağlayışın,Bu qaranlıq gecə içrə əriyib məhv olacaq,
Шараф-наме, глава 13Дай мне, кравчий, с вином сок целительных трав:Хоть стремился я в рай, пил я горечь отрав!