Ey həmdəmim, səni qanə qərq elər,Gəl tərpətmə yaralanmış könlümü.Ayrı düşmüş vətənindən, elindən,Həmdərdindən aralanmış könlümü.

Könül verdik hər bivəfa yadlara,Hayıf oldu ömür, getdi badlara,Fələk saldı dürlü-dürlü odlaraŞan-şan olmuş, paralanmış könlümü.

Qanlı yaşım gündən-günə bollandı,Axdı, axdı sinəm üstə kölləndi,Yenə qəm sinəmi mindi yollandı,Heç bilməzəm yaralanmış könlümü.

Gözüm yaşı gündən-günə fərq elər,Eyb eləmək məni qana qərq elər,Rövşən etməz yüz min günəş — bərq elər-Bu möhnətdə qaralanmış könlümü.

Vidadiyəm xəstə gözüm mərdümi,İtirmişəm qoşunumu, ordumu,Çox təbibə şərh eylədim dərdimi,Heç görmədim çaralanmış könlümü.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов