Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə,Can evindən seyrə çıx bir xoş güzarın eşqinə.

Hansı rəssamın əlilə canlanır dünya evi?Hər çəmən min qönçə açmış novbaharın eşqinə!

Gəl, gəl, ey sevdalı bülbül, gəl gəzək gülşənləri,Sən gülün eşqilə dillən, mən də yarın eşqinə.

Məcnun öz şurilə çox da aləmə səs salmasın,Hansı namərd can əsirgər bir nigarın eşqinə?

Gün keçir, dövran keçir… Öz hökmünü vermiş zaman;Ney tutulsun, badə gəlsin ruzigarın eşqinə!

İnsan oğlu can verər pərvanətək atəşlərəDüz sözün, düz ilqarın, düz etibarın eşqinə!

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Vurğunun öz aləmi, öz qəlbi, öz ilhamı varMehri-ülfətdən yaranmış bir diyarın eşqinə!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви