عشق بیفشرد پا بر نمط کبریابرد به دست نخست هستی ما را ز ما

ما و شما را به نقد بی خودیی در خور استزانکه نگنجد در او هستی ما و شما

چرخ در این کوی چیست؟ حلقهٔ درگاه رازعقل در این خطه کیست؟ شحنهٔ راه فنا

بر سر این سر کار کی رسی ای ساده دلبر در این دار ملک، کی شوی ای بینوا

هست به معیار عشق گوهر تو کم عیارهست به بازار دل یوسف تو کم بها

دیدهٔ ظاهر بدوز، بارگه اینک ببینجوشن صورت بدر، معرکه اینک درآ

بهرهٔ درگاه دان هم خطر و هم خطاببهر شهنشاه دان هم صفت و هم صفا

در صف مردان بیار قوت معنی از آنکدر ره صورت یکی است مردم و مردم گیا

اول، غسلی بکن زین سوی نیل عدمپس به تماشا گذر آن سوی مصر بقا

گیرم چون گل نه‌ای ساخته خونین لباسکم ز بنفشه مباش دوخته نیلی وطا

خیز که استاده‌اند راهروان ازلبر سر راهی که نیست تا ابدش منتها

مرکب همت بتاز یک ره و بیرون جهاناز سر طاق فلک تا به حد استوا

مردمهٔ چشم ساز نعل پی صوفیاندانهٔ دل کن نثار بر سر اصحابنا

در کنف فقر بین سوختگان خام نوشبر شجر لا نگر مرغ‌دلان خوش نوا

هر یکی از رنگ و رای چون فلک و آفتابهر یکی از قرب و قدر چون ملک و پادشا

خادم این جمع دان و آبده دستشانقبهٔ ازرق شعار، خسرو زرین غطا

صاحب دلق و عصا چون خضر و چون کلیمگنج روان زیر دلق مار نهان در عصا

کرده به دیوان دل چرخ و زمین را لقبپیر تجشم نهاد زشت شبانگه لقا

از گه عهد الست چیره زبان در بلیپیش در لا اله بسته میان هم چو لا

کرده به هنگام حال حلهٔ نه چرخ چاکداده به وقت نوا نقد دو عالم عطا

رستهٔ دهر و فلک دیده و بشناختهرایج این را دغل بازی آن را دغا

بهر فریدون راز کرده ز عصمت علمدر صف فغفور آز کرده به همت غزا

از اثر داغشان هردم سلطان عشقگوید خاقانیا خاک توام مرحبا

رو به هنر صدر جوی بر در صدر جهانرو به صفت بازگرد بر در اصحاب ما

جاه براهیم بین گشته براهیم‌وارمکرم اخوان فقر بر سر خوان رضا

حافظ اعلام شرع ناصر دین رسولکز مدد علم اوست نصرت حزب خدا

Eşq oyun xalçası üstə elə ki, tutdu qərar,İlk oyunda bizi uddu, elədi dərdə düçar.

Bizlə siz nəqdə nahaqdan belə bel bağlayırıq,Biz və siz varlığınızla tək ona sığmayırıq.

Bu fələk sorma nədir, sirr evinin dairəsi,Əql bu dairədə yoxluğun olmuş əsəsi.

Sadə qəlbinlə bu sirri necə sən dərk edəsən?Binəva, sanma bu dərgaha sən asan gedəsən.

Eşq meyarı salar gövhərini qiymətdən,Qəlb bazarı salar Yusifini hörmətdən.Bağla zahir gözünü, seyr elə dərgahı o dəm,Tulla süni zirehi, meydana qoy sonra qədəm.

Dərgah ardında xitab ilə xətər var, əlbət,Orda şahlar şahına xasdı səfa ilə sifət.

Mənəvi qüvvəti mərdlər sırasında axtar!Zahirən insana oxşar yabanı ot kökü var.

Nil çayın keçməmiş, əvvəlcə gərək qüsl edəsən,Sonra sağ qalmaq üçün Misrə tamaşa elə sən!

Tutalım gül kimi al-qırmızı cübbən yoxdur,Göy libasında bənövşə kimi sən məğrur dur!

Qalx ki, yol üstə dayanmışdır əzəl yolçuları,Əbədiyyət yolunun yox sonu, dərk eylə barı!

Hümmət ilə atını sən də bu yoldan çap, get,Qalx fələkdən ucaya, sən fələyi heyran et!

Sufinin keçdiyi yoldan tozu al, sürmə elə,Qəlbini dostuna ver, munis ol həmsöhbət ilə.

Həmdəm ol yoxsula sən, baxma ki, yoxdur əbası,Yuva qur orda ki, xoş səsli quşun var yuvası.

Günəş ilə fələyin rəngi də bir, sirri də bir,Hökmdar ilə şahın hökmü əzəldən birdir.

Qulluğunda dayanıbdır, hamı xadimdir ona,Göylərin şahı Günəş tək o girib zərli dona.

Xızr tək cübbə və Musa kimi var onda əsa,İlanı saxlar əsa, dövlətini örtər əba.

Qəlb divanı ləqəb verdi Yer ilə fələkə,Biri azğın qocadır, digəri çirkin mələkə.

"Bəli" əhdini "Ələstə" verən ötgəm dilidir,"La ilahə" qapısında dayanan "la" kimidir.

Vəcdə gəldikdə - o doqquz fələyin sirrin açar,Süfrə açdıqda - iki aləmə nur şölə saçar.

Ruzigar ilə fələk rəsmini ondan xəbər al,Birinin sikkəsi qəlbdir, biri hər işdə cığal.

İsməti sirr Firidununa bayraqdır onun,Hümməti zərbədir acgözlüyünə fəğfurun.

Yandı eşq atəşinə, hakimi-eşq gəldi dilə,Dedi: Xaqani, sənin torpağınam mən ki, belə.

Çat cahan sədri yanında hünərin fəxrinə sən,Xoş olar, onda gəlib dostlar ilə birləşəsən!İbrahim tək ucalan İbrahimin şəninə bax!Fəqr qardaşlarına süfrədə olmuş ortaq.Nasirəddin ki, şəriət keşiyində dayanar,Onun elmilə xuda dostları nüsrət qazanar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов