چه آفتی تو که کمتر غم تو هجران استچه گوهری تو که کمتر بهای تو جان است

Nə afət olmusan, ən xırda dərdin hicrandır,Nə dürrsən ki, onun az bahası bir candır!

جهانِ حسن، تو داری به زیر خاتم زلفتو راست معجزه و نام تو سلیمان است

Gözəllik aləminin şahı zülfün altında,Üzükdə möcüzələr var, adın Süleymandır.

از آن زمان که تو را نام شد به خیره کُشیزمانه از همه خونریزها پشیمان است

Cahanda bir qaniçəntək tanındığın gündən,Bu qaniçən fələk öz etdiyinə peşmandır.

بر آن دیار که بادِ فراق تو بگذشتبه هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

O yerdə ki, açılır söz sənin fərağından,Görərsən, ordakı evlər tamam virandır.

شکست روزم، در شب چه روزِ امید استگذشت آب من از سر، چه جای دامان است

Dəxi ümidə nə hacət, belim bükülmüşdür,Suyum başımdan aşıb, damənim dolu qandır.

ز وصل گوئی کم گوی، آن مرا گویندمرا ز درد چه پروای وصل و هجران است

Vüsaldan mənə, Xaqani, az danış ki, məni,Bu dərd öldürəcək - vəsl, ya ki, hicrandır!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке