خه که دگرباره دل، درد تو در برگرفتباز به پیرانه‌سر، عشق تو از سر گرفت

Bax, yenidən bu könül dərdin ilə yar olub,Ömr çatanda başa eşqi giriftar olub.

یار درآمد به کوی، شور برآمد ز شهرعشق در آمد ز بام، عقل رهِ در گرفت

Yar çıxınca çölə, şəhrə düşüb vəlvələ,Eşqi görərkən ağıl qaçmağa vadar olub.

لعل تو یک خنده زد، مرده‌دلی زنده کردحسن تو یک شعله زد، سوخته‌ای درگرفت

Verdi həyat, sevgilim, bir gülüşün qəlbimə,Şöleyi-hüsnünlə can yurdu şərərbar olub,

تاختن آورد هجر، تیغ بلا آختهزحمت هستی ما، از ره ما برگرفت

Əldə bəla xəncəri, ayrılıq etmiş hücum,Varlığa son qoymağa hicr səbəbkar olub.

شیر به چنگال عنف، گردن آهو شکستباز به منقار قهر، بال کبوتر گرفت

Pəncə atıb ceyranın boynunu sındırdı şir,Göyərçin də şahinin caynağında xar olub.

صبر و دل و دین ما جمله ز ما بستدندروح مجرد بماند، دامن دل برگرفت

Səbrimi, aramımı, dinimi də aldılar,Təkcə qalan ruh mənim qəlbimə qəmxar olub.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви