بهشت صدرا تا دولت تو در دربست
بهشت صدرا تا دولت تو در دربستبر آستان تو درهای آسمان بگشاد
Nə qədər ki, dövlət sənin qapındadır pasiban,Açacaqdır ağuşunu sənə əngin asiman.
قریشی هدی از رایت تو کرد شرفیمانی ظفر از تیغ تو گرفت نژاد
Qureyşilər bayrağınla səfərbər oldu sənin,Yəmanilər xəncərinlə müzəffər oldu sənin.
به بارگاه تو دامن کشان رسید انصافز درگه تو گریبان دریده شد بیداد
İnsaf sənin dərgahına gəldi sevinc ilə, bax,Zülmü sitəm astanadan qaçdı yaxa yırtaraq.
سپهر مهرهٔ بازوی بندگان تو گشتاز آن قبل ز قبول فنا شده است آزاد
Fələk sənin qullarının qollarına baş əydi,Ona görə fanilikdən azad oldu əbədi.
سیه سپید جهان گوئی از دوات تو خاستکه صورت شب و روز آمد آبنوس نهاد
Öz qələmin rəng vermişdir maharətlə ruzgara,Gündüz, gecə bu səbəbdən olmuş belə ağ, qara.
به یاد حضرت تو یوسفان مصر سخنمدام جام معانی کشند تا بغداد
Söz Misrinin Yusifləri sağlığına hər zaman,Nuş eyləyir mənaların bədəsini durmadan.
ز بود بنده و نابود او چه برخیزدکجا رضای تو نبود، نبود و بود مباد
Mənim bütün varlığımı bürümüşdür qəm, kədər,Razılığın olmayınca, bu varlıqdan nə səmər?
رضای خاطر من چون توئی تواند جستکه آب و دانهٔ سیمرغ جم تواند داد
Mənim yüksək qiymətimi təkcə bir sən bilərsən,Simurğə də bu dünyada Cəmşid verə bilər dən.
خدایگان سپهر آستان نکو داندکه در جهان سخن بنده بینظیر افتاد
Gözəl bilər bu mətləbi göy cəlallı hökmdar,Mənim kimi yer üzündə tapılmaz bir sənətkar.
در آن مبین که ز پشت دروگری زاده استکجا خلیل پیمبر ه از دروگر زاد
Baxma sadə bir xarratın oğluyam mən, bil, Azər –Xarrat idi, lakin oğlu Xəlil oldu peyğəmbər.
ز بنده بوی برند آن و این در این صنعتاگرچه موی برند این و آن در این بنیاد
Bu sənətdə hər kəs məndən öyrəndi bir fəsahət,Sonra gedib hazırladı mənə min cür fəlakət.
در آن چه عیب که از سرب بشکند الماسهنر در آن، که ز الماس بشکند پولاد
Təəccüb deyil, əgər bir qurşun almaz qıra –Hünər ona deyərəm ki, almaz polad sındıra.
بدل من آمدم اندر جهان سنائی رابدین دلیل پدر نام من بدیل نهاد
Gedən zaman bu dünyadan Sənai tək bir ustad –Əvəz gəldim ona, atam mənə Bədil qoydu ad.
دهان دهر به گوهر چنان بیاکندمکه ره نبود نفس را که گویدم فریاد
Boğazına gövhər taxdım bu dünyanın o qədər,Onu aman deməyə də qoymadı bu gövhərlər.
به باغ خاطر من خواه تازه نخل سخنز خشک بید هر افسردهای چه اری یاد
Sən təbimin bağçasından istə təzə xurmalar,Gedib hər bir yaramazın söyüdündən umma bar!
ز نخل، میوه توان چید چون بیازی دستز بید کرم توان یافت چون بجنبد باد
Hər an xurma ağacından bollu xurma dərərsən,Yel əsərsə, kəpənəklər uçar fəqət söyüddən.
اگر جهان من از غم کهن شده است رواستجهان به مدح تو تازه کنم بقای تو باد
Əgər qəmdən qocalmışsa vücudum, nə eybi var? –Mədhin ilə bu dünyanı təzələrəm, şəhriyar!
دلی که مدح تو سازد شکسته به که درستچو جای گنج سگالی خراب به کاباد
Tərifini edən qəlbim sınsın gərək hər anda,Çün xəzinə olar ancaq xarabazar məkanda.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-qite-103
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Səbadən gül üzündə sünbüli-pürpiçü tab oynar,Sanasan pər açıb, gülşəndə bir mişkin qürab oynar.
Cığalı müxəmməs: Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə ZüleyxaEy simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,
Ey sərvi-səhi, sən gələli seyr ilə bağəEy sərvi-səhi, sen gələli seyr ilə bağəSər çəkmədi ər-ər,
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı