دوات من ز برون جدول و درون دریاستنهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند

عمود صبح ندیدی سواد شام در اودوات من به دو معنی بدان نشان ماند

رواست کو ید بیضای موسوی است دواتکه خامه نیز به ثعبان درفشان ماند

زبان خامهٔ جوشن در زره بر منبه دور باش سنان فعل و تیرسان ماند

چو خسروان گذرم بر مصاف نطق و دواتاز آن به خانهٔ زراد خسروان ماند

عنان جیحون در دست طبع خاقانی استاز آن جهت به سمرقند خضرخان ماند

Dəvatımın üzü sadə, içi dərin dəryadır,Qara suyu nəhəngiylə əcəb ona oxşayır.

Görübsənmi, necə sökər dan qaranlıq bağrını?İki mənada dəvatım nurlu dana oxşayır.

Musa "yədi-beyza"sının timsalıdır bu dəvat,Qələm dəxi inci səpən bir ilana oxşayır.Zireh dələn qələmimin uçu - nizə gəzdirən,Gözətçilər nəzərində bir peykana oxşayır.

Sözlərimlə şahlar kimi döyüşərkən, dəvatım.Sultanların sursat, silah anbarına oxşayır.

Xaqaninin təbi tutmuş cilovundan Ceyhunun,Dəvatısa Səmərqəndi - Xızrxana oxşayır.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Хвалебные