خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریزکان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند

Ey Xaqani, çörək üçün öz abrını tökmə sən,Bil, abrını tökən tamah canı alar əlindən.

آدم ز حرص گندم نان ناشده چه دیدبا آدمی مطالبهٔ نان همان کند

Bilirsən ki, nələr çəkdi Adəm buğda ucundan,Onun kimi dərdə düşər çörək deyən hər insan.

بس مور کو به بردن نان ریزه‌ای ز راهپی سودهٔ سان شود و جان زیان کند

Yol üstündən qırıntılar daşıyan qarışqalar.İnsanların ayaqları altında tapdalanar.

آن طفل بین که ماهیکان چون کند شکاربر سوزن خمیده چو یک پاره نان کند

Gör, nə cürə qarmağına çörək taxan o uşaq,Balıqları o çörəklə aldadıb, ovlayacaq.

از آدمی چه طرفه که ماهی در آب نیزجان را ز حرص در سر کار دهان کند

Boğaz üçün suda balıq keçirsə öz canından,Təəccübə dəyərmi heç, canından keçsə insan?11.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов