وقت آن است کز این دار فنا درگذریمکاروان رفته و ما بر سر راه سفریم

زاد ره هیچ ندانیم چه تدبیر کنیمسفری دور و دراز است ولی بی‌خبریم

پدر و مادر و فرزند و عزیزان رفتندوه چه ما غافل و مستیم و چه کوته نظریم

دم‌ به دم می‌گذرند از نظر ما یاراناینقدر دیده نداریم که بر خود نگریم

خانه و خانقه و منزل ما زیر زمینما به تدبیر سرا ساختن و بام و دریم

گر همه مملکت و مال جهان جمع کنیملیک جز پیرهن گور ز دنیا نبریم

خانهٔ اصلی ما گوشهٔ گورستان استخرم آن روز که این رخت بر آن خانه بریم

پادشاها تو کریمی و رحیمی و غفوردست ما گیر که درماندهٔ بی‌بال و پریم

یارب از لطف و کرم عاقبت خاقانیخیر گردان تو که ما در طلب خواب و خَوریم

Köçmək vaxtı gəlib çatmış bu vəfasız dünyadan,Göç yolunda qalan bizik, çoxdan gedib karivan.Yol üçün bir azuqəmiz yoxdur, ancaq nə edək,Səfərimiz uzağadır, xəbərsizik yollardan.Ata-ana, oğul-uşaq, qohum-qardaş göçdülər,Biz nə qədər qalacağıq qafil, səfil, sərgərdan?Gözlərimiz görür hər gün göçdüyünü dostların,Bunu görən göz nə üçün ibrət almır onlardan?

Qara torpaq altındadır məskənimiz nəhayət,Təlaş ilə qurmaqdayıq burada biz xaniman.

Toplasa da bu dünyanın dövlətini, varını,Bir kəfəndən başqa gora nə aparır, de, insan?

Qəbristanın bir güncüdür bizim əsil yerimiz,Ömrümüzün xoş anıdır o mənzilə keçən an.

Sən kərimsən, əfv edənsən, rəhm edənsən, ey Allah,Əlimizdən tut ki, bizik qol-qanadsız, natəvan.

Yemək, yatmaq hayındayıq biz ömrümüz uzunu,Xaqaninin axırım xeyir elə, ey yaradan!

13

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов