از فیض خیالت چمن سینه شکفتاز دیدن رویت گل آئینه شکفت

چون صبح لب از خندهٔ جاوید نبستهر گل که ز باغ دل بی‌کینه شکفت

Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.Səhərin dodağı əbədi gülər,Görəndə könlümdə bitən süsəni.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе