نور رخ تو طلسم خورشید شکست
نور رخ تو طلسم خورشید شکستخورشید ز شرم سایه از خلق گسست
رخ زرد و خجل گشت و به مغرب پیوستپیرایه سیه کرد و به ماتم بنشست
Nur saçdı üzün göydə günü sındırdı,Tər basdı, xəcalət belini lap qırdı.Sarsıldı, xəcil oldu, Qərbə üz tutdu,Yas paltarı geydi, onu qəm yandırdı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-rubai-68
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · Плачи
Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Hüseyn Ərəblinskiyə(Hüseyn Ərəblinskinin təşhi-cənazəsinə oxunan növhə)Möhtərəm, ey sevgili yoldaşımız mərhum Hüseyn!
Vəqta ki, qopur bir evdə matəmА ну-ка, бездомный босяк, замолчи поскорей!Не плачь, не стони, как сова! Отойди от дверей!
Şad olamazmı bilür bir qəmi-aləm nə imişŞad olamazmı bilür bir qəmi-aləm nə imiş,Mən ki, qəm həmdəmiyəm, mən bilürəm qəm nə imiş.