Hər yana kim, seyr üçün ol şahi-xuban düşər
Hər yana kim, seyr üçün ol şahi-xuban düşər,Saya kimi yanana əqlü dilü can düşər.
Bəxtiqərələr işi olmasa surətpəzir,Bəs nuçin ol arizə zülfi-pərişan düşər?
Yadi müjən bağrımı paraləsə yox əcəb,Rəsmdi, məcruh olur, hər yerə peykan düşər.
Rast düşüb bağ ara görsə qədü çeşmini,Sərv sınıqlıq tapar, nərgisə talan düşər.
Cameyi-əhmər geyib, yaxdın oda aşiqi,Necəki, xarü xəsə atəşi-suzan düşər.
Çakər olur, rəsmdir, bəndeyi-fərmani-xan,Vəh, bu nə çakərdi kim, payına yüz xan düşər,
Zakirə ver sədqeyi-hüsnüni kim, var yeri,Müstəhəqindir, ona, həq bilir, ehsan düşər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zakir-her-yana-kim-seyr-ucun-ol-sahi-xuban-duser
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ömür keçdi, insaf elə, sevdiyim,Nə müddətdi dərdü möhnət çəkərəm.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınOxları sinəmə kargər olmuş.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınPiyalə çeşminin məstanəsiyəm.
Piranəsərlikdə hərcayi könülPiranəsərlikdə hərcayi könülBir tazə cavanın bəndivanıdı.
Стихи других поэтов · О любви
Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə**Bir şəbi-deysur ki, sərməstani-büqayi nur badeyi-nəvamisdin məxmur və əsbabi-vəqayeyi-həvasdin məhsur idi. Ol gesəbəni-zar bir neçəyar iləç ün mahü səyyar bidarü şəb zindədar, gah mühibbi-razəsəlis vəmətlubeyi-niyazə ənis vəzəmani xümxaneyi-həsrətdin badənuşvə əşki-heyrətdin gülfüruşolub vəsaəti tərkibi-mükəvvinatdəsayiqü lahiq vətərkibi-əşkaldin nətayisi-layiq düzüb, vəqti seyri-müluk ratibəsindən mütəfəkkir vəaşiqü məşuq taifəsindin mütəzəkkir yekan-yekan tedadi-müstəidani-ferəqi-hər zaman edərkən, nagah süruşi-huşim ərseyi-xatirəbu möhməl məzmun yeritdi ki, aya nəsəhətdin müxəddəreyi-nəğli-Vərqavü Gülşa bavüsudi-sihazi-eşqihəqiqət təraz iləsəramədi-səhan vəhüsni-səmalda nəvadiri-dövrandurlar, bəzmi-məhəbbətdəüşşaqi-əzmanəsabiq vərəzmi-xüsumətdəRüstəmidastanəfayiq, meydani-hisrdəsərbazlıqlarıməşhur və əvani-zəsrdə vəfadarlıqlarımənşur. Əselle fohul, bəlağətpişeyi-farsi zəbanan valeh, qəbulifəsahətəndişeyi-türki bəyanan ədəmi-etibariləo bəyanın izdivasından xatirihəzimət vərüxsareyi-əzimət döndərüb, leyaliyi-əfkar və əyyami-emardəol bakirəyəhəmağuşvəol sovdayəhəmduşvəsami-zülal nəqllərindin badənuş olməmişlər. Bu ehmal zahiri-hal ol iki ruhə şəsereyi-məhəbbətəmüəddayixələlü pecman vəmouresi-zələlü xüsran olmağı əsəldin mizani-etibardəol kamil əyarlərin əyari-kari nöqsan vəol sərvi-sənubər nihadlar bir təərrüzibidadəulaşub hədəfi-tiri-təvəhhümi-xəta olalar. Bu haləmüqarin təlieyiilhamü iradat qəlbi-münkəsiriməbu iradət buraxdıvəgərdəni-idraki-xatirimə qəlladeyi-feyzi-izaət taxdıki, ey qəriqi-bəhri-təhəyyürü qəmanü həriqi-atəşitəfəkkürü hirman, əni Məsihiyi-natəvan, guya qayəti-qeyrətü vəfa vənəhayətiisməti-səfa rəva görməmişkim, ol pərdənişini-iffət vəbəzmi-ayini-şəhadətlərinin pərçəmi-əlamlarıhəvagir vənami-namiləri ifşapəzir olub, məhafilü məsalisdəhər bidərdədərdi-zəban vəhər naməhrəmərətbül-lisan ola. Nişəkim bu əzmandəçehreyi-müsameəhelyeyi-vəfa bədəlinəarayişinifaq düzülmüşvəsilsileyi-vəsləti-həqiqət təlsiq vəiqdi-əqidəti-məvəddət tənsiq bilkülliyyəüzülmüş, meyi-məhəbbəti-həqiqi, badeyi-məvəddətiməsaziyəzirdəst vənəşeyi-üzubəti-sami-ələst mərarəti-xümari-küdurətdən pəst olmuş. Çün il iki sitəmrəsideyi-aləmşühud gövhərləri ziar vəsövhərləri vəfadar vəalimiqdar idi, fələki-kəsrəftar ki, lazal işi, dəvarişi qəddarlıq və
Nəyimə gərəkdirDindirmirsən, könül bağı xəzandır,Bülbül küsən bağ nəyimə gərəkdir?
دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Ömrümün yazısanQənbər Hüseynli bəstələmişdir*Sən gözəl ömrümün baharı, yazısan,