Dağlarda tufan qopub
Dağlarda tufan qopub,Yıxıb divarları,uçurub damları,Keçirib ocaqları,söndürüb şamları.Qorxudub,təntidib adamları,Bütün işıqlar sönüb.Göylərin hikkəsindənQaya parça-parça,Daş tikə-tikə,Torpaq şırım-şırım olub.Sürüyüb belədən-beləSellər ağaclarıalıb sırtına.Minillik palıdı yıxıb,dəli bir fırtına.Ağaclar daşlara sürtünə-sürtünəilan kimi qabıq qoyub.Şimşəklər qayaların alnındaİz açıb, çapıq qoyub.Dağlarda tufan qopub,Düzlərin nə vecinə –Dağı yox yıxıla,Qayası yox sökülə.Yarğanı yox uça, tökülə,Dərəsi yox oyula,Zirvəsi yox döyülə!2009, 20 iyun
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-daglarda-tufan-qopub
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Etiqadın ilə möhkəm bil yəqin ey pürxirəd,Ciddü cəhd verməz səmər ta olmasa həqdən mədəd.
Xəbər verBadi-səba, apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver.
Qayıt indiSərsəri pərişlüm, qıyqac baxışlumMən sənə nə dedim, qız, qayıt indi
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.