İnsan necə rahatlanır, dincəlir,Öz evinə-eşiyinə gələndə.Bir alışan ocaq olur təzədən,Ocağına, beşiyinə gələndə.

Duyğuları dil-dil olur, dil açır,Ürəklərdən ürəklərə yol açır.Ana yurdu, ata qəbri gül açır,Oğul yurdun keşiyinə gələndə.

2000, 4 aprel

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине