İçdən-içə gedən yol
Çəkildi xəlvətə ayım, günəşim,Qırx gün, qırx gecəlik çilə çəkdilər.Süzüldü duyğular, yandı fikirlər,Qəlbin tellərini zilə çəkdilər.
Qırx gün bir hücrədə gün axşam oldu,Alışan pərvanə, yanan şam oldu.Biri şərbət oldu, biri cam oldu,Gülün şirəsini gülə çəkdilər.
Gəzdilər başa baş ruh aləmini,Tapdılar söhbətin, sözün çəmini.Dünya qayğısını, həyat qəmini,Onlar da daşıyıb belə çəkdilər.
Bir Allahdı, bir Mövlana, bir də ki, Şəms,Üçlük nədi, üçü görmək istəyirəm.Dindirən kim, danışan kim, susan kimdi,Çölü gördüm, içi görmək istəyirəm.
Ruhda, canda dürlü-dürlü hallar gedir,Şaxələnir hər tərəfə qollar gedir.İçdən-içə görünməyən yollar gedir,O yollarda köçü görmək istəyirəm.
Yerə sığmır, eşqi dönüb yer-göy olur,Qəlbi, ruhu gah saz olur, gah ney olur.İnsan necə heçdən gəlib hər şey olur,Can gözümlə heçi görmək istəyirəm.
Dünyanın içində insan oğlu var,İnsanın içində sevginin barı.Mövlana yoluna qaytarmaq olmaz,Dünya varı üçün yaşayanları.
Xam gələr, xam gedər bu yer üzündən,İçi olmayanın çölü yoxdu, yox.Allahı göydə yox, içində axtar,Orda dirilər var, ölü yoxdu, yoxl
Kar olmaq qorxutmur haqq adamını,Qəlbinin qulağı var, eşidəcək.Bəsirət gözünü aça bilibsə,Kor haqqı görəcək, kar eşidəcək.
Tanrı nə gözdədi, nə qulaqdadı,O, könül adlanan uca taxtadı.Bişənlər, yananlar dərk edər onu,Çiy qalan kəslərdən çox uzaqdadı.
Görünən bədəndi, başdı, ayaqdı,Başın içindəki fikir görünməz.Görünən ağızdı, dildi, dodaqdı,Dildə söz, dodaqda zikir görünməz.
Bütün görünənlər göz qabağında,Bütün görünməzlər iç aləmində.Kimlər içəridən haqqa tapınsa,Payı olmayacaq suç aləmində.
İşıq göz üçündü, səs qulaq üçün,Dil dodaq üçündü, diş damaq üçün.Çölün işlərini yerbəyer elə,İçəri dünyanı yaşamaq üçün.
Bir göz qırpımında açıldı, soldu,Üzdən alışanlar, çöldən yananlar.Mövlanamız oldu, Şəmsimiz oldu,İçindən, ruhundan işıqlananlar.
İstidən, sərindən keçdilər onlar,Dayazdan, dərindən keçdilər onlar.Verdi salamını üçlər, yeddilər,Qırxların pirindən keçdilər onlar.Eşqin sınağından, ruhun içindən,Canın cövhərindən keçdilər onlar.Su yada düşmədi qovrulsalar da,Aclıq bilmədilər ac olsalar da.Haqqın ayağında toza döndülər,Ağıllı başlarda tac olsalar da.Sən yoxsan, mən yoxam, tək orda yar var,Şəmsin, Mövlananın dodaqlarındaYara göndərilən pıçıltılar var.Nəzir də ordadı, niyaz da orda,Oruc da ordadı, namaz da orda.Könüllə danışıq ney dilindədi,Mələklə danışıq göy dilindədi.Buludun söhbəti yağış dilində,Günəşin söhbəti nur dilindədi.İbadət söhbəti Tanrı dilində,Qiyamət söhbəti sur dilindədi.Bircə Allah bilir, bir də özləri,Burda nə möcüzə, nə sirdi onlar.Qapı örtülüdü, pəncərə bağlı,Hücrədə könüllü əsirdi onlar.
Hər ağlın açmağa gücü çatmayan,Bir sirrin içində min sirdi onlar.Uca duyğuların gur ocağında,Yandıqca yanırdı, bişirdi onlar.
Qırılıb qalmazdı yolda arzular,Yol-yola bağlansa, köç-köçə gəlsə.Allahım, dünyada nələr olardı,Bütün qaranlıqlar səhər olardı.Təbrizli Şəms ilə Mövlana kimiCan-cana dayansa, iç-içə gəlsəl
Tut ağacı səs eləmir,sakit durub öz yerində,Sevgi saza çevriləndəsədası o tutdan gəlir.
Bəndələrin ah-naləsiürəklərə sığmayanda,Hopur uda, keçir neyə,neydən gəlir, uddan gəlir.
Ölümün də, ölünün dəbu dünyada öz səsi var,Səssizliyin səsinə bax,qəbirdən tabutdan gəlir.
İki könül sultanı var,ikisi də qula dönüb,Toxumları, mayalarıvəhdəti-vucuddan gəlir.
Xəlvətilər xəlvətdədi,bizə işarələr verir,Dinlə deyir, ən güclü səs,ən dərin sükutdan gəlir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-icden-ice-geden-yol
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Bir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Mən gəzirəm bu yaşımdaMən gəzirəm bu yaşımda,Bu dünyanın qarasında.
Qəzəl: Əbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılarƏbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılar,Ey xoş ol kəs bivəfa dünyaya rəğbət kəm qılar
Sultan Əbdülməcidə xitabənEy padşahım bir dur,Dərvişi fərəhnak et,