İnsaf
Zərif adamların nur kimi çağlarİnsaf üzərində, barış qanında.Solan yarpağı da yaş töküb ağlar,Ruhuna toxunmaz qarışqanın da.
Can atdım dəftərə, qələmə, saza,Silaha, tüfəngə can atmamışam.Kimisə, nəyisə verib güdaza,Bir quş dimdiyi də qanatmamışam.
2000, 13 sentyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-insaf
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Ala gözlü nazlı yardanMən dönərəm, könül dönməz,
Həvayi-eşq ilə doldur könül kaşanəsin, yarəbHəvayi-eşq ilə doldur könül kaşanəsin, yarəb,Qəmi-eşq ilə təmir et bu qəm viranəsin, yarəb!
Həsbi-halŞəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.
Müxəmməs: Gəlmiş ol alicənabın qasidi istər tüfəngGəlmiş ol alicənabın qasidi istər tüfəngEy gözüm, nəzzarə qıl, bax hər yana axtər tüfəng