Zərif adamların nur kimi çağlarİnsaf üzərində, barış qanında.Solan yarpağı da yaş töküb ağlar,Ruhuna toxunmaz qarışqanın da.

Can atdım dəftərə, qələmə, saza,Silaha, tüfəngə can atmamışam.Kimisə, nəyisə verib güdaza,Bir quş dimdiyi də qanatmamışam.

2000, 13 sentyabr

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов