İnsan öldü
İnsan öldü!Qəbiristanın qəbir payı.İnsan öldü!Bir məzarın artdı sayı.İnsan öldü!Bir nöqtədə qoydu həyat.İnsan öldü!Dondu fikir, sındı qanad.İnsan öldü!Baltalandı kökü onun.İnsan öldü!Yüngülləşdi yükü onun.İnsan öldü!Ölüm köhnə, ölüm təzə.Nə ad verək,Ey insanlar,Ölüm adlı dilbilməzə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-insan-oldu
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bu, ömür-gün yollarıdı,varlı keçir, kasıb keçir,
Allahın sözünü sevənlər yazırİlahi hər kəsə bir nemət verir,Kimi qələmdədi, kimi fırçada.
Kəpənək zərifliyiÖzü bircə dəfə getməyən yerə,İnsanı min dəfə fikir aparır.
Cəza yeriRuhumuz taxtanı kaman eylədi,Ahımız od oldu, saza yeridi.
Стихи других поэтов · О смерти
Öləcəyəmbu əlacsız sevgidən –
Nə aləm indiEşqin şəhərində dəllal olmuşam,Bilmirəm yar üçün nə aləm indi.
Xabgahi-mövta, ilhamati-əmvat...S.İbrahimov qardaşıma*Yol yapılmaq məqsədilə böyük kəlisanın ətrafı qazılır. Qazılan və təsviyeyi-türabiyəsi icra olunan yerlərdən isə, əbədiyyətə qarışmış olan fani insanların gəmikləri və yazılı daşları çıxır. Dünkü gün bu məzaristani-pərişandan keçdiyim zaman ənqazi-əmvat olan “ə’zayi-rəmimə” (çürük gəmiklər), bilxassə açıq qalan dişlər mənə sanki əzəməti-əbədiyyəni, ehtişami-fənanı oxuyub dururlardı. Bu əsnada bu həqiqəti-zəhrin müxəyyələmdə aşağıdakı şe’rləri yaratmışdı.
رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود