Mənim dərmanım
Gördünüz ağır xəstəyəm,Tamam axır nəfəsdəyəm,Fikirləşib qəm yeməyin,“Həkim çağırın” deməyin.Verə bilməz təbib şəfa,Qat-qat artar cövrü-cəfa.Başqadı dərmanım mənim,Çıxmamışkən canım mənim,Saz gətirin, tar gətirin,Könlümə bahar gətirin.Ruh oynadan Habil hanı,Deyin çalsın kamançanı.Ədalət sazı dindirsin,Ürəyimi sevindirsin.Vaqifimdən gözəl deyin,Vahidimdən qəzəl deyin.Aradabir, hərdən-hərdənDeyin gəlsin Ələsgərdən.“Ala gözlərin görəndə,Alışıram, yanıram mən”.Vurğunu gətirin yada,Mən vurğunam o ustada.“Dağlar”ından qüdrət alım,Hər şerindən qüvvət alım.Ürəkdən çıxsın dərdi-qəm,Ondan sonra heç ölmərəm!1969, 11 fevral
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-menim-dermanim
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Gəl ey bülbül, bahar keçdi,Nə ağlarsan, nə sızlarsan,
KeçərBir də yolum düşsə yar otağına,Mənim işim hamı kəsdən saz keçər,
Bilməm kimə?Çocuqluğumda eşitmişdim eşqin atəşi var,Diyordular ki, o hər hanki qəlbə düşsə yaqar.
Təcnis: Badi-səhər bir gözələ tuş oldumBadi-səhər bir gözələ tuş oldumOndan mənə dəydi aya sərandı