Saxla
Qocalıb gedirəm aran yerində,Yaylaq, məndən ötrü dağ yeri saxla.Çəkim sığalımı körpə güllərə,Bağbanlıq eşqinə bağ yeri saxla.
Sellərə yem olar sümüyüm, ətim,Vətənsiz qəribəm, torpaqsız yetim.Qoy sənin qoynunda bərkiyim, bitim,Kökündən üzülməz tağ yeri saxla.
Yeriyir üstümə dərd qucaq-qucaq,Solan bir yarpağam, sönən bir ocaq.Qəbrimi qazmağa bir parça torpaq,Kəfənim olmağa ağ yeri saxla.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-saxla
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir,Nəqqaş-i əzəl sünin edib yad çəkibdir.
QayıtdıBir nazənin huri mələk simalıGəldi, məni gördü, güldü, qayıtdı
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی