Torpaq kimi
Təbiətin min nəğməli səsiyəm,Bulaq eşqim, çay həsrətim, göl məzəm.Demək hələ yer üzündə tufan var,Nə zaman ki danışmazam, dinməzəm.
Toya, yasa, dərdə, kefə gəlmişəm,Bir şərəfdi, bu şərəfə gəlmişəm.Mən dünyaya bircə dəfə gəlmişəm,Bir də daha gəlməzəm ki, gəlməzəm.
Çiçək oldum, çəmənimi böldülər,İnsan oldum, bədənimi böldülər,Çox da mənim Vətənimi böldülər,Mən özümü bölməzəm ki, bölməzəm.
Nələr salır ömür yada, gün yada,Bizlə enir, bizlə qalxır dünya da.Dağlar kimi ucaldımsa dünyada,Torpaq kimi ölməzəm ki, ölməzəm!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-torpaq-kimi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Körpəliyim idi — kövrək, rəhmli,Uşaqlığım idi — ayıq, fəhmli.
Yetim evlərBağlı qalıb qapılar,Nə gedəni qayıdar,
VətənVətəndə qürbəti heç düşünmədim,Qürbətə düşdüyüm an “Vətən!” dedi.
Uduzarsan, çox oynasan alovlaYad ellərdə gözəl sevmək xatadı,Qürbət səndə, sən qürbətdə qalarsan.
Стихи других поэтов · О природе
Ey qoyan könlümə qan, oldumu hüsnün fani,Tapdımı xarü xəsi-xüşk o tər bostani?
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamazBir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
Gəraylı: Bir məst olmuş yağıya mənBir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,